Home > Werk en sociale zaken > Eu nieuws >

Coördinatie van sociale zekerheidssystemen lijkt nu echt een stille dood te sterven

07 maart 2019 - door Maarten Libeer

Tijdens de beslissende trialoog op 5 maart werd geen akkoord gevonden tussen de Raad van Ministers en het Europees Parlement. Hoewel er duidelijke toegevingen kwamen van de raad, hield het parlement het been stijf en werd de vergadering zonder resultaat afgesloten, zeer ter teleurstelling van de raad. Hoewel deze trialoog werd gezien als die van de laatste kans, blijft er een waterkans op een akkoord bestaan. De twee instellingen keren nu in zichzelf en bereiden zich voor op de (voorlopig) laatste trialoog op 12 maart. 

Coördinatie van sociale zekerheidssystemen lijkt nu echt een stille dood te sterven

De raad had ingebonden op twee punten om het Europees Parlement enigszins tegemoet te komen. Ten eerste werd akkoord gegaan met de export van werkloosheidsuitkeringen tot zes maanden. Daarnaast suggereerde de raad dat er drie maanden vóór de verzending van werknemers naar een andere lidstaat, zowel voor werknemers als voor zelfstandigen, een voorafgaande aansluiting bij de nationale sociale zekerheid moet zijn. Deze twee punten waren een serieuze stap in de richting van het Europees Parlement volgens sommigen (de zogezegde 'blokkerende minderheid van landen' met Nederland op kop), maar waren te weinig voor anderen. 

Op sommige vlakken besloot de raad niet te wijken, bijvoorbeeld op vlak van het statuut van de grensarbeiders. Het is het standpunt van de raad om het zogenaamde lex loci laboris-beginsel (de toepasselijke wetgeving is dat van de lidstaat waar de activiteit plaatsvond) te handhaven, waarbij de verantwoordelijkheden tussen de lidstaten na drie maanden werk wordt verschoven. 

In ruil voor het afschaffen van het beginsel van "vrije keuze" aan de grensarbeider, zou het Europees Parlement na 9 maanden om een wijziging van de verantwoordelijkheid voor sociale uitkeringen hebben gevraagd aan de staat van tewerkstelling. Dichter bij het oorspronkelijke voorstel van de Europese Commissie (12 maanden) zijn dan dat van de EU-Raad (3 maanden). Maar dit lag dan te moeilijk voor de lidstaten.

Ook de vermindering van de maximale duur van detachering van werknemers van 24 tot 18 maanden werd neergesabeld door de raad.

Een lang verhaal kort is dat de twee instellingen zelf op de 'minst moeilijke' onderwerpen geen overeenstemming lijken te vinden. Daarnaast lieten de koepelverenigingen van de vakbonden ook weten dat ze liever geen coördinatie willen dan slechte coördinatie, het initiatief moet effectief voor een verbetering zorgen voor de sociale zekerheidssystemen. Een definitief akkoord lijkt dus steeds verder weg. 

Jouw VLEVA contact voor dit thema

Maak een account aan

Volg ons